yeni yıl 2022.

çocukluğumuzdaki, yeni yıl sabahları gibi değil. nasıl rahatsız uyanırdık kardeşlerimle. gece, armuttan ayvaya kadar yer, leblebileri kolaya karıştırıp yutar, pastayı kim bitirecek korkusu ile kocaman pastayı 3 kardeş çatallardık, annemin yaptığı hamur işlerinin üzerine. ertesi gün, midem ağrıyor, kusasım var diye de ağlardık.

ben dün, şunu farkettim: noel ABD’de ama yılbaşı türkiye’de güzel. ben çok şey yapmadım dün. sadece ısrar üzerine, eşimin ailesi ile bingo oynamaya gittim lakin onun yerine amerikan futbolu maçı izledik, maç bitince de benim uykum geldi. $100’ı 1 dolarlar şeklinde alır eşimin babası. herkese dağıtır ve paranın tümü için savaşırız. paranın tümüyle de, emma doo’ya yemek alınır. kimin kazandığı önemlidir, çünkü eşimin annesi kazanırsa, gider emma doo’ya sağlıklı şeyler alır. ben ise emma doo’nun hayallerini gerçek yaparım!

oynamadım ama. çok üzgünüm emma doo!

becca’nın, noel hediyelerini getirmiştim yanımda. bu yıl çok lezzetli abur cubur almış. kovanın içindeki pop corn ve mutlu noeller yazan çikolatalar efsaneydi. bunları kullanabildiğim, bir akşam oldu, en azından yılbaşı.

bunu da lazarus getirmiş. içerisinde, harika sincap fotoğrafları var. onun yaşındayken, ben de masal kitaplarını severdim en çok. çok sevdim hediyesini!

üzümlü krallık’ta geçirdiğimiz, görkemli noel’den sonra, depresyona girdim. hatta rüyadaki üzümlü kek de girdi. benim kadar, kendi canını da yaktığını bir bilse keşke. dün geceye kadar, konuşmadan sarılıp uyuyorduk ama dün gece, sen şimdi 2 bira içip mi geldin buraya, dedi. sonra işte biraz konuştuk. biranın zararlarını anlattı bana.

patırtıdan sonra, sinirlerim çok bozuk üzümlü kek, diye bir köşeye çekildim. belli oluyor, playstation’ında, nasıl başarısız olduğumu hatırlamışsın, başka bir haltı hatırlama zaten, nerede böyle bir şey onu hatırla, diyor. sonra bari öğretseydin diye gülüyor.

çok umutsuzdu ama diye dalga geçiyorum. çıldırıyor üzümlü kek. canım benim, insan eline bir controller aldığında, önce tuşlara basar, ne, ne işe yarıyor diye, sonra hamle yapar. sen, o kedi gibi atladın, diyorum.

çocuk kalpli, yarından itibaren azaltıp, bırakıyorsun ilaçları değil mi diye soruyor. evet, işlerime geri döneceğim, 3 günde, toplam 31 saat çalışacağım, 2 gün de okula gideceğim, spora da geri dönüp, akciğer egzersizleri yapacağım, bacaklarımı da güçlendirmem gerek snowboard için, diyorum.

sarılıyor kek. sonra uyuyoruz yine beraber.

2021 bitti. çok iyi bir yıl olmadı, çok az farkla, 2020’den daha kötü olmayı, kaçırmış bir yıldı benim için. güzel hatırlayabileceğim çok az yeri var. bloğumun da istatistikleri, bu sene bu rakamlara ulaştı, dün akşam saatlerinde.

çok daha fazla tıklama alabilirdim ama olanlar karşısında, çok fazla sustum. bu yıl daha çok yazarım umarım. çok daha güzel şeyler yazarım.

çocuk kalpli

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.