run run, as much as you can, you can’t catch me because I’m gingerbread man!

üzerimdeki turuncu ceketimle, kendimi gingerbread man gibi hissediyordum cannonsburg’de. kimse beni tutamaz gibiydi, çünkü ağustos’tan sonra nöbet geçirmedim, spora da dönmem ile kaslarım güçlü hareket ediyor.

pazar günü, kaymak için en yanlış gündür. herkesin tatil günüdür, çoluk çocuk ailecek toplanır gelirler. park yeri de zor bulunur. her yer aile. ben de zaten, beccalar ile geldim, onlar cocuk parkında zaman geçirdiler, ben zirveye tırmandım hemen.

çok kalabalıktı. ilk lift’te sorun yaşadım. önümüzdeki lift’de 3 kişi vardı ama sığamamışlardı. muhtemelen, atlamaları gereken yerde, birisi mutlaka düşecekti. 3’ü de düştü. sonra gelen ben de üzerlerine uçtum. tam arkamı döndüm ne geliyor diye, üzerimize zıplamaktan başka şansı olmayan 3 kişi daha. allahtan makina durdu, yoksa felakete gidiyorduk. canım acıyınca, oturdum zirvede hatta uzandım bir süre, mutlu insan yüzleri eşliğinde, doğanın sesini dinledim.

uyuyacaktım az kalsın. bir yandan da geceleri yarım klonopin alıyorum ama dikkat göstermem gereken anlarda, çok dikkatliyim, sabahları da almıyorum zaten. go pro ile çekimler yapmayı denedim ilk. geçen sene başaramamıştım, bu sene baktım kaldırabiliyor muyum selfie çubuğunu, daha güçlü müyüm?

hayır değilim. kesinlikle beceremiyorum, kayarken go pro kullanmayı, biri arkamdan gelmeli.

sıkıldım ve daha heyecanlı şeyler yapmaya karar verdim. tabii becca’nın bundan haberi yok. beni, normal kayıyor sanıyor. o sırada ben:

soldan ikinci turunculu benim. rampa çıkıp atlıyoruz, o ana kadar sorun yok, son rampama tırmanıyorum ama oradan hızlı kaymak yerine, videoyu çeken kişinin elinden kamerayı almaya dönüyorum. o sırada da arkadan birisi, beni görse bile çok geç kalıyor. (onun da son pistte artık yavaşlaması gerekir, başka pistlerle birleşiyor, yani ikimizin de hatası var)

kaza anı:

çok kötü düşürüldüm. nefes alamadım 10-15 saniye. hareket edemedim. önce kızağa bindirilip, revire götürüldüm. yardım köpeği de vardı, çok istedim kızağıma binsin diye ama durmadı içinde.

2 saat revirde kaldım, sonra da ambulansla hastaneye gönderildim ama hafif ağrıdan başka bir şeyim yok şu an, röntgen için gittim sadece. bir de kas gevşetici oldum. yarın belli olur. becca, çocuklarla geldi revire. onların gözü önünde, bir temiz dövdü beni. videolara bakıp bakıp dövdü. çok komikti. çok güldüm ve günüm amacına ulaştı.

ders de çalıştım, sackboy da oynadım bu hafta sonu.

umarım artık böyle!

çocuk kalpli

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.