my love.

bugün, kreşte, sevgililer günüydü. ben de en yakışır şekilde, çikolatamı ve gülümü alıp, direktörüme hoşçakal demeye gittim. kreşin kapısından içeri bir girişim var my love diye, hep birlikte, gülmekten yerlere yattılar. tüm ofisi, çiçeklerle, çikolatalarla ve notlarla dolmuş becky’nin. sadece ben de değil, kreşte bugün olmayan çocuklar ve bebekler de teşekkür için gelmiş. kreş doluydu. yerel direktörümüzün allah belasını versin, başka hiçbir şeyin değil. sırf onun başı, en ufak ağrımasın diye, atmış okul direktörümüzü. bu kadar sevilen ve işinde başarılı olan birinin, böyle gidişi, her şeyden önce etik değil. kurumuma da gıcık oldum. dün demiştim, çalışan diğer kızlar çok kızgın diye, bazıları elini masaya vurmuş, becky yoksa ben de yokum, onun hatırına buradaydım diye. ben de vurabilmeyi çok isterdim ama bebeklerime ve çocuklarıma aşığım. yerel direktör de, içimizden birini ki çok yakın arkadaşımdı, bizim başımıza getirdi telaşa kapılıp. şimdilik herkes sustu ama bu görevi kaldırabilir mi, gerçekten bilmiyorum o arkadaşımız. becky 50’li yaşlardaydı, bu bizimle yaşıt. bakalım ne olacak.

infant 2’de de parti vardı. bebekleri, okula disney karakterleri olarak getirin, parti vereceğiz dedik. parti yiyeceklerini sayıyorum: balık kraker, çilek, ananas, hıyar, domates ve süt. 5 dakika gireyim diye girdim, 2 saat sonra çıktım. becca deli oldu, sen git, beni eşim alır diyince. güvenmiyor bana, dün gece onlarda kaldım, bugün de kreş sonrasında, eve gitmek istedim playstation oynamak istiyorum diye. nedeni aslında hasta hissetmem. hiçbir şeyim yokmuş gibi, bir de soğuk algınlığı başladı hafif. beklemediğim bir şey değildi. pazartesiden beri, 1-2 meyve dışında, hiçbir şey yemedim. dün de, blake, burnumu ısırmaya çalışıyordu. tabii onun burnu sarı sarı akıyor. aldım ondan yine bir şeyler.

bu arada çok komik bir şey oldu. blake de infant 1’den atılmış. bu çocuk emekleyip, her yeri elliyor, başımıza yıkıyor alın bunu diye bize vermişler temelli. abisi de 2’lerden kovulmuş. 3-4 yaşın öğretmeni de bunu istemiyor, çok küçük, yerler bunu burada diye. ortada kaldı garibim. onu da aldım, partimize. öğretmenine, bunalınca bana gönder salı gününden itibaren, kardeşi ile oynar, dedim. çocuk daha 2 yaşında bile değil, 3’lerde parçalarlar bunu. beni bile parçaladılar orada. sadece 1 kere kendi başıma kaldım orada, işi bırakıyordum.

ikisini de sevdim bol bol, zaten o yüzden hemen çıkamadım. hayat veriyorlar. anne ve baba olmayı, şimdi anlıyorum.

daha sakinim, ilaçlarımı düzenli alınca. çok ağrım da yok bugün normal olarak. diğer işten kovulmadım çünkü aşırı rüzgardan dolayı, etkinlik, kısmen iptal edildi. oh dedim içimden. sıcacık yatağımda, döne döne uyuyacağım.

babam, bugün daha iyi ama hala hasta.

güvenemiyorum.

çocuk kalpli

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.