çantamı alıp, çıkasım var.

doktorumla, video görüşmem vardı bugün. artık kendi hayallerini kurmanın sırası geldi dedi, seansımızda. benim de aklıma çok tuhaf şekilde, iki şey geldi: dünya turuna çıkmak ve birleşik krallık’ta, sosyal bir projede çalışmak. insan, benim bir gibi durumdaysa, ya ölmek istiyor ya da, çantasını alıp, basıp gidesi geliyor…

nasıl olsa, geleceğe dair, tüm hayallerim başıma yıkıldı. hiçbiri gerçek olmayacak. onu bir daha göremeyeceğim bile. adımız bile yan yana geçemeyecek.

evli olduğuma, ilk defa üzüldüm bugün. gerçekten şu an, basıp gitmeliydim. dünyanın, beni saklamasına izin vermeliydim. gelecekte ne olur belli olmaz ama insanlarla ilgili, hiçbir şeye güvenemem artık. belki de hayal dediklerim, gelecek planlarımı yapmaya başlayışımdır. birkaç sene içinde, giderim.

işi bırakmama bile gerek yok. re-hire çıkacağım ne olursa olsun.

şu an yapabilmeyi çok isterdim. çantamı alıp, çıkmak, kim bilir ne güzel olurdu. en çok da, birleşik krallık’ta yaşamak istiyorum. oraya kısa bir süre değil, en az 6 aylık bir gezi yapmalıyım.

bahar gelmekte ısrar ediyor. birgün bahar, birgün kış gibi. kış, göz açıp, kapayıncaya kadar geçti. hala açmadığım, noel hediyelerim var. noel süslerimin, tekini bile kaldırmadım henüz. artık zaman, ne çabuk geçiyor. kreşte özellikte, zaman nasıl geçiyor. blake 10 aylık oldu. işe ilk başladığımda oturamıyordu bile. bana bak, öyle hemen büyüme diyorum bazen, gülüyor.

adi herif, perşembe günü de üzerimi kirletti. antibiyotik kullanıyor. çocuk sürekli ishal. uyuma pozisyonu da, 45 derece aşağı olunca, kafasına kadar ulaşıyor, dışkısı. daha önce demiştim, profesyonel açıdan bakıyorum. öyle olunca, çok rahatsız etmiyor beni bu durumlar. melek gibiler zaten…

yeterli staffımız olmadığı için shutdown tehlikemiz var. olmaz böyle bir şey umarım.

tüm planlarımın, birleştiği yer kreş. 5 yaşında çocuk gibi kreşe başladım yeniden. sabahtan akşama kadar oyun, oyuncak işindeyim. masal anlatıyorum ve seslendiriyorum. büyümem gerekmiyor. akıl hastanesi, ortak oyun salonları gibi güven hissi veriyor. kendim gibi insanlarla çalışıyorum.

plus, annelik duygusu tattım.

mutlaka döneceğim gidersem…

çocuk kalpli

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.