zaman sarmalı.

dün, hala dersi düşürebileceğimi farkettim online teste girmeden önce lakin böyle yaparsam, bana her türlü yardımı yapmış profumu, büyük bir hayal kırıklığına uğratacaktım. yani kadın 1 saat, bilgisayar karşısında testi bitirmemi bekledi. geçen hafta yazmam gereken 2 assignment için de, yarına kadar gün verdi.

kalacaksam bile onurumla kalayım. test çok kötü geçmedi. çok daha iyi geçebilirdi eğer notlarımı, bilgisayarımın çevresine yapıştırsaydım ama bunu da yapmadım. yapamadım. artık farklı bir şeyler. bu kadar iyi niyetli birisi, böyle bir şeyi haketmiyor.

oturup onları yazacağım şimdi. biri fine motor skills’ler hakkında. çocukların ve bebeklerin, ellerini nasıl kullanabildiklerine dair bir gözlem raporu olacak. okuldan her bir gözlem anının, oyuncak fotoğraflarını aldım, yazımda kullanmak için. birisi bu:

bu aynı zamanda, benim, yıllardan beri çizmek istediğim bir görüntü. hala tam istediğim gibi değil ama en yakın hali bu. zamanın bir çizgi değil, bir sarmal olduğunu anlatıyor. sarmalın her kıvrımında ise noktalar var (kapılar). topların teker teker girip, aşağıya düştüğü yuvarlaklar. zaman sarmalını yorumladığımızda ise, ufak bir sarmaldan bahsetmiyoruz. üzerinde çok daha fazla delikler var. sarmal sürekli dönüyor. her dönüşte de, bir kapı, başka bir tarihe açılıyor.

fiziksel olarak yapılabilmesi mümkün değil, astral seyahatle ve gökyüzü hakkında birkaç bilgi ile, üzerinde uğraşıldığında sonuç alınıyor. ben sürekli dolaşıyorum rüyalarımda.

çoğu şey, düşündüğümden farklı çıktı evet ama zaman yolculuklarımın hiçbiri yalan değildi. geçmişe gittiklerim hep gerçekti. gelecek de belki gerçek olurdu ama birincil müdahale geldi karşı taraftan. sürekli bozuldu gelecek.

pera palas’ta gece yarısı adındaki, netflix dizisinde kullanılmış. bu kapıların hepsine, pera palas otelinden geçiliyor. onlar fiziki beden olarak da geçebiliyorlar. dizi tabi. diziyi çok sevdim bu arada. sadece 1 kere daha izlemem lazım, beynim dün gördüğünü, bugün unutmuş kalkıyor. ben de gayet farkındayım, durumumum. ben de üzülüyorum. beynim uyuştu. kalbimin attığını da duymuyorum. şuna bak, bahar geldi ve ben, öyle hazırlıksız yakalandım ki. daha noel ağacım bile alt katta duruyor.

gerçi bahar, nisan sonlarında gelir michigan’a. gene de güneşin geç batması, hayatı yaşama isteğini arttırıyor. keşke hava ısınsa da, sırtım iyileşse önce. soğuk havada mümkün değil, bunu acımaması. soğuk aynı zamanda, bebekleri, çocukları ve beni hasta ediyor. baharın, yazın gelişi, o yüzden her şekilde, sağlık demek benim için.

eski asistanımın yanına, karayiplere gitmek istiyorum ama henüz, buna da karar vermiş değilim. nereye gideceğime hala biraz, çalıştığım kurum karar verecek. şu an, ek çalışıyorum onlara. şikayetçi olmamamın bir nedenini de bu. normalde sadece 3 gün çalışıyordum. 3 hafta cuma günleri de gel dediler birkaç saat. cuma günleri de bana kaldı.

martın bitmesine daha 11 gün var ama şubat – mart. oynanmadı sayılan süreklere eklendi şimdiden ama yemin ediyorum nisan böyle olmayacak. geçen seneki gibi, mezarımdan kaldıracak beni.

çocuk kalpli

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.