wow man!

sabahları işe, erken gitmek gibisi yok. ayrıca, herkes akıllı, bir ben gerizekalıymışım. 7’de işe gittiğinizde, okulda öğrenci bile olmuyor, herkes kahvesini alıp, bol bol sohbet ediyor 8’e kadar. orada olmak zorundayız çünkü, hangi veli kaçta çocuk getirecek belli değil. buradan 1 saat kazanıyorum. 1 saat de molam. 2 saat de çocuklar uyuyor. yani aslında yarım gün çalışıyorum. gerçek anlamda aktif olduğum, 5 saat var sadece. bugün 4’ten önce bile çıktım. eve gelip, ders çalışmam gerekiyor. haftaya çarşamba, final.

aslında kalmak isterim, çünkü geçersem D ile geçeceğim. kesinlikle, profesörüm, daha iyisini hak ediyor. hakkını teslim edememiş hissediyorum.

teeneger bugün, neden bana günaydın demiyorsun diye sordu. herkese gülerim sabahları, şakalaşırım. çünkü seni sevmiyorum, dedim. gerçekten dedim. çünkü bana olan ilgisi, beni çok sıkmaya başladı. bree ile konuştum. bence sana hayran, dedi.

gerek yok!

bugün sonlandırdım işte hayranlık işini. bugün, yeni başlayan kızlardan birisi, çalışma arkadaşın dün kalbimi kırdı, çok yanlış bir şey söyledi çocukların önünde, dedi. o kötü dilden anlıyor, ona kötü davranmalısın, ayrıca buradaki en rezil insan her anlamda, yaşı küçük, ailesi yok, geleceği mahvolmasın diye müsemma gösteriyoruz ama ilk hatasında gidici, boşuna üzülme, ben çok üzüldüm ama kesinlikle değmez onun gibi birisi için, dedim.

bree ile konuşuyoruz hep. insanın kendi yaşıtı gibisi yok. bol bol da, kontrol ediyorum oğlu john’u, başka sınıftaysam bile. o çocuğa bir bağırsın, onu playground’a çıkarır, tertemiz döverim. bree’yi beklemem. gerek yok, çünkü o da aynı şeyi yapacak. onun yerine hallederim ben. başka türlü bir çözüm yok. şikayet edemiyoruz çünkü zaten lisansımız, askıya alınmış durumda. yenisini almak için uğraşıyoruz. esrar yüzünden, tüm çocuklarımızı kaybetmek üzereyiz. o etiyopyalı gerizekalıyı da döveceğim. başım ağrıyor diye kullandım, yasal olarak hakkım var diye dava etti bizi. lisansımızı, o sallantıya düşürdü. ayıp be. savaştan kaçarak geldin bu ülkeye. kaç kişi ekmek yiyor kreşten. kaç kişi, çocuklara aşık, onlarsız yapamıyor…

gerçekten çok kötü davranıyorum şu an. kim lider, kim değil anlamış oldu.

bugün blake’den çok lucas ile zaman geçirdim. tüm okulu döndüm yine. büyük oğluma 1 saat ayırdım bugün. hep kardeşiyleyim, ona uzak kalıyordum son zamanlarda. şans ya, çok heyecanlandı beni görünce ve sandalyesinden düşüp, kafasını vurdu. garibimin alnı şişip, morardı. benim için, diğer sınıflarda dolaşmak çok daha iyi. bir sürü, tecrübeli insan var. bebekler için öğreneceğimi öğrendim. şimdi sıra çocuklarda. zaten infant 2’den uzak durmam lazım. pink eye (göz nezlesi) salgını var bu seferde. şu an gözlerime gerçekten ihtiyacım var. haftaya sınavım var, sürekli okumalı ve yazmalıyım. aileler bencil. gerçekten çocuğun hastaysa, getirme şu çocuğu okula. sen getiriyorsun, sonra başka aileler işe gidemiyor çocukları hasta olduğu için, biz de sürünerek çalışıyoruz veya çalışamıyoruz. bugün kolaydı ama yarın infant 2 düşer. hem çocuklar, hem öğretmenler off alır. gelen de, tüm gün elinde sıcak havlu ile gezer.

o benim işte. bugün rahattı ama yarın olay var.

çocuk kalpli

ps: sol gözüm çok kötü kaşınmaya başladı bile…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.