mutlu bayramlar! happy eid!

arka planda, birçok şey dönüyor bugünlerde. bugün işçi bayramı, yarın ramazan bayramı, sonraki gün de eşimin doğum günü ama o gün kendimde olmayacağımdan, bugün kutladık. pazar günleri zaten ailece bir araya geliyoruz. kilise sonrası brunch oluyor her hafta sonu. bugün ben kiliseye gidince, insanlar daha da neşelendi. özellikle becca. bana en son ne zaman böyle güldüğünü hatırlayamıyorum. kiliseden içeri girdiğimde 10.30’du. ortasında girdim ve olduğum yere kötü kötü baktı sandım ilk. geç kaldım, öldürecek beni, kaçsam mı diye düşündüm. insan yanında bozduğunda, çok üzülüyorum. güneş gibi doğdu. videonun devamında sarılıyor.

gerçekten, bunu da tek bana yapıyor. üzerindeki kıyafetle, kimseye sarılmaması gerek normalde. katolik kilisesinden biliyorum. kutsaldır o kıyafet. üzerine tüy bile değdirilmez. sonunda mutlu oldu o da bugün. çıktım işte yataktan, yarın işe de gidiyorum. paylaştığım videoda da dediğim gibi. bu olayı, hiç yaşanmamış gibi unutmak zorundayım. kalbimin durduğunu hatırladığımda, tüm yaşama küsüyorum. en tuhafı da, hiçbir şey ama hiçbir şey hatırlamamam. gerçek bir yok oluş gibiydi. ayrıldım sanki. gerçek bir veda gibiydi. ertesi gün kendimi, bir yere gidiyormuşum da, son anda uçağı kaçırmışım gibi hissettim…

eşimin doğum gününü kutladık bugün. mutsuz hissetti sanki. bir özel günü daha hastanede geçireceğim. o da yanımda olacak. yanımda kek felan mı getirsem. gerçi bugünkü keki, annesinin klasiğiydi. başka kek yemez. ben de bundan yaptıracağım doğum günümde. iş yerimdeki arkadaşlarımı çağıracağım.

yeni bir şeylerin başlangıcı bugün. eski şeylerin de artık geride kalışı. elimden gelen, her şeyi yaptım. 1 hafta önce kalbim durmuştu ama ben yine hafta içinde rüyamda kucağında uyanınca, yapamamıştım onsuz. sevmiyormuş. bir de, bana neler dedine, geldi şimdi olay. kalbim durmuş. sonrasında ne diyebilirim, ne gibi güzel bir şey söyleyebilirim. aslında onu bile yazmışım. umut var, istersen yaparsın, beraber iyileşiriz, demişim.

çocuk kalpli, ocak ayından sonra, üzümlü kek iyileşsin diye kaldı kalesinde. o, sen gidersen bu kalp atmayacak dediği için ordaydı. onca şeye rağmen. kalbi durdu ama orada sonunda. şimdi ise, kalbi öyle derin atıyor ki o kalp, üzümlü kek’in bunu duyması imkansız. çocuk kalpli, üzümlü krallık’taki kalesinde, oyuncak oldu böylelikle. kalenin kapısı kapandı.

herkese mutlu bayramlar.

çocuk kalpli

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.