maho beach experience.

güneş yanıklarım, bugün daha iyi durumda. hala acıyan yerler çok ama sarı kabarcıklar, gitmiş durumda. dün ve bugün çok güneş olmaması da yardım etti buna. adanın, sadece fransız kısmından yararlanıyoruz bir şekilde. daha çok sevdik. kahvaltılarımız croissantsız geçmiyor. okyanusa karşı onları yiyoruz sabahları. kendimizi şımarttıkça şımartıyoruz sanırım.

ama tüm bunları, sonuna kadar, hak ettiğimi düşünüyorum. yazdığım tek bir proje ile, burada 200’den fazla gencin hayatına dokundum. buna etki ve çoğalan tepki deriz. bir proje yazarsın, birileri gelir, sonra ortaklık kurarlar, onların da katılımcıları gelir. o katılımcılardan bazıları, başka bir yerde yaşamaya ve okumaya karar verirler, hayata bakış açıları değişir, belki kalır iş kurarlar.aralarında hiç hoşlanmadıklarım bile vardı. asistanımın ve arkadaşının, hayatını tamamen değiştirdim. onlar iş kurdular. zengin de olmuşlar. hep becerikli çocuklardı zaten.

kahvaltıdan sonra ise, yeniden maho beach’e gittim, uçakla fotoğraf ve video çekilmek için. tam bir çılgınlık. oturduğumuz barda, uçakların iniş saati bile var. müşterilerin sürekli sormasından bıkmışlar. günlük olarak öğrenip, yazıyorlar. uçak gelirken, herkes birasını tekilasını bırakıp, sahile koşuyor.

sadece bunu baz almadık. aynı zamanda flightradar24 uygulamasını açıp, uçakların ne kadar büyük olduklarına da baktık. küçük olanlarda, video güzel olmuyor. 2 tane 4 motorlu uçak var. air france ve delta. air france’ı kaçırsam da, delta’yı yakalamayı başardım.

fotoğraf ve videosundan çok, olayın kendisini yaşamak zevkli. ister istemez, eğiliyorsunuz üzerinden geçerken, sanki sizi bu kurtaracakmış gibi. en büyük uçak değildi bu arada. landing denedim sadece. take off, tam bir delilik. her yerde de bu uyarı var. dinleyen var mı, yok.

günün kısmında, moralim biraz bozuldu, birkaç damla yaş da düştü gözümden ama bir şekilde devam ettim. şehrin en yüksek tepelerinden biri olan, fort louis’e çıktık, güneşin batışını izlemek için. orada ne güzel bir hayatım olduğunu ve hayatımın, kavgalarla, nasıl mahvolduğunu bir kere daha fark ettim.

normal bir insanın bile, delireceği şeyler yaşıyorum. nereye kadar akıl sağlığımı stabil tutabilirim, bilmiyorum. olan biten, boyumu çok aştı. modern bir insan tepkisi vermem, mümkün değil artık. felakete doğru sürükleniyoruz hergün. ne yapsam olmuyor. hala denediğime, kendim bile inanamıyorum.

yarınki deniz gezisi için, kendimize uzun kollu şeyler aldık. evet, komik görüneceğiz ama en azından sonrası acımayacak.

çocuk kalpli

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.