new teddy bear.

yazın geri kalanında, güneş yüzü görmek istemiyorum. bu tatil sonrası ise, başka bir tatile ihtiyacım var dinlenmek için. yola çıkıyoruz bugün. ortalama seyahat sürem 12 saat. şikago’ya vardığımız gibi, araba ile devam edeceğiz. 3 saat daha yani uçaktan sonra.

mesut’un verdiği ayı ile yattım dün gece. aynısının küçüğünü, üzümlü kek almıştı. tatil ile ilgili, en çok sevdiğim şey bu oldu. benim için, ingiliz adalarına gidip almış. üzümlü kek’inkini çok götürmüştüm, yurtdışı seyahatlerimde, o da hep yanımdaydı. gördü sürekli o asker ayıcığı. sevdiğimi biliyor.

üzümlü kek ile birlikte olmak, 2 kişi ile birlikte olmak gibi. tekiyle bile kolay değilken, 2 oldular. biri seviyor, diğeri ise eğleniyor sanki. dün gece, öldün mü sen diye sordum. cevap yok. ölen birisini tanıyorum ben. kalbimde sızı ama çok gerilerde bir yerde.

zaman hiçbir şeyi affetmez…

kalemde uyudum gece. kolay değildi de ulaştığımız boyut. özlemlerle açılıyordu kapılar. öyle olmasa, blake, krallığa ulaşamazdı ama özleyen başka birinin ise, böyle davranmaması, beni vazgeçişlere itiyordu. bugün unutsam, yarın itecek, yine halletsem, gelecek hafta aynısı olacaktı. sürekli olacaktı. bu, onarılması gereken bir şeydi artık.

onaramayacaksa da, hiçbir yere tıklamayarak, uzaklaşmalı artık…

ben bu şekilde devam etmek istemiyorum. bunu da tekrar yazmayacağım. aynı şeyleri tekrar tekrar yazmak, beni bıktırdı.

neyse eve gideyim. gerçekten buradan ayrıldığıma üzgün değilim. güzel bir şeyi bırakıp, daha güzel bir şeye gidiyorum.

kreşe!!

çocuk kalpli

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.