take me as i am.

eşimin babası taşınırken, eski kitapları ve oyuncakları bana getirdi, kreşte kullanmam için. kitapları kullanıyorum ama oyuncakların hiçbirini götürmeye niyetim yok. bu kreşe götürülür mü? bununla ben oynamalıyım.

elime aldığım an, öyle uzaklara, öyle gerilere gittim ki. bunlar çok eski legolar. sanırım 90’larda aldık evimize bu seriyi. bu da bu akşamki sakinleşme sebebim. yeni bir oyuncağın, gerçekten değiştiremeyeceği çok az şey var benim için.

bu sabah, blake gelmişti, sonra tombik elliot’u almıştım. gün çok güzel geçerdi eğer nefesim daralmasaydı. blake gelirken ağlıyordu, beni görünce sakinleşti. dönecektim normalde, 2 saat uzanıp geri gelecektim ama aradılar kreşten, hem bebeklerin hem de senin güvenliğin için, dinlenmen daha iyi dediler. harika bir işim var. insanlar sıkıntı çıkarıyor sadece. eğitimsiz iyi insanlar da var ama kötü olanları, gerçek anlamda huzuru bozuyor cennet gibi bir ortamda. ah kötü olanların, bir de melek gibi görünmeye çalışmaları yok mu? bir de, birbirinin arkasından konuşanların, birbirine facebook’ta kalpler atmaları?

bu legoları elime aldığım zamandan beri, dünyada kötü insanların olabileceğini, bir türlü öğrenemedim. varlar. her yerdeler.

bahçemizde 3 tane yavru tavşan, 2 tane de yavru kırmızı sincap var. bu tavşan yavrularından biri. çok sevimli. sürekli camdan bakıp, bunları izliyorum. fotoğrafta büyük görünüyor, çok ufak.

evet aklım fikrim, oyuncakta, tüylü hayvanda…

böyleyim ne yapayım?

çocuk kalpli

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.