shadow lake.

günlerden, shadow lake’i görüntüleme günü. her ne kadar saati sabah 3’e kursak da, ancak 5’te uyanabiliyoruz. buzların üzerine yansıyan güneş ışınlarını, seri bir şekilde, büyük kamera ile fotoğraflayıp, ondan bir güneş doğuşu videosu yapacağız. çocuk kalpli ise, moraine gölünden sonra, bu aktiviteyi manasız buluyor. moraine, gerçekten aradığı mavilikti. ona kalsa, 3 gün, şu an olduğu yerde kalmazdı. buraya tırmanarak 1 günde ulaşılıyordu, dönüş de aynı şekilde olacaktı. yerine başka göller de gezilebilirdi ama eşimin, tırmanmaya olan tutkusu bizi burada sonlandırdı. shadow lake, burada olan, sıradan göllerden biriydi. sadece daha yüksekteydi.

5’te gidiyoruz fotoğraflamaya. soğuktan şikayet etmiyoruz. michigan’dan alışkınız ama öyle sivrisinekler var ki, tişörtün veya taytın üzerinden, hala vücuda ulaşabiliyorlar. sinek koruyucu sprey de işe yaramıyor böylelikle. şansımıza, bu sabah hava bulutlu. güneş istediğimiz açıyla, vurmuyor dağa. yine de çok güzel bir manzaraya bakıyoruz ve fotoğraflamaya başlıyoruz. istediğim fotoğrafları aldıktan sonra da ben ayrılıyorum. sinekler, kıyafetlerimin üzerinden bile beni ısırıyor ve hala uykuya ihtiyacım olan bir durumdayım.

kahvaltı yaptıktan sonra, yine yatıyorum.

bu yer, moraine lake güzelliğinde olmasa da, sessiz ve sakin bir yerde, bir kulübede kalmak, tüm sıkıntılarımı unutturdu. kafamdaki kavgaları susturdu. eşimin annesini kurtardığımdan beri de, saklı olan güçlerimi düşünüyorum. neler başarabilirim kim bilir. neden saçma sapan insanlarla vakit kaybediyorum ki? beni ne ilgilendirir, ben o kurumda sadece, bebekler ve çocuklar için çalışıyorum. evet, an itibarı ile arkadaş sayısı yine 1 ve o da sadece becca ama insan demek, sorun demek. hayatımda, yeterince sorun varken, bana kötü gelecek insanlarla bir arada olmam gerekmiyor.

yarın sabah erkenden dönmeye başlıyoruz. aracımıza varış, tahminen yine akşam saatlerini bulacak. bu sabah kahvaltıda, yürüyüş parkurunda, birden fazla siyah ayı görüldüğü bildirildi. hep birlikte yavaş hareket etmeliyiz. zaten 75 yaşında 2 insanla, hızlı yürümek, aşağı doğru olsa da kolay olmayacak.

banff’a geri döneceğiz. havalimanına yakın bir otelde, 1 gece daha kaldıktan sonra, evime döneceğim. uçakta yeniden başlayacağım motive olmaya. ipad’ime internet alıp, ders çalışacağım. online alıyorum cda sertifikamı.

moralim bozuk başlasam da, devamında mutlu günler geçirdiğim bir seyahat oldu. yapay akıl hastanemde, kendimi iyileştirdim. şartları dolayısıyla, dağa tırmanma gezilerini sevmiyorum. buranın, en eski klübelerinde kaldık. en gelişmiş durumda olandı shadow lake lodge. bu durumda bile, tuvalet yapabilmek, tuvaletle aynı yerde, soğuk duş almak, özellikle o koku altında çok zordu. günde sadece 1 kere temizleniyordu fotoseptik çukurumuz ve sifon olayı olmadığı için, birikmiş insan atığı, gün boyunca kokuyordu. shadow lake gölünde, 2 tane daha böyle kulübe varmış, dağcılara ev sahipliği yapan ama onlarda, 3 öğün yemek ve konforlu odalar yokmuş. bu shadow gölünü, sadece günde 100-150 kişinin görebilmesine neden oluyor. moraine lake de ise, rakam 10.000 kişiye ulaşıyor yaz gününde. dediğim gibi, gölün tek özelliği, dağcılar için tırmanış parkurunda olması. yoksa moraine lake dışında da, güzel buzul göller var. benim tercihim, o gölleri gezmek olurdu buraya tırmanmaktansa. bütçe olarak, çok daha ucuza da gelirdi. logde’un gecelik kulübe ücreti, odaya göre, kişi başı 250-300 dolar arasında değişiyor. banff’te de durum farksız ilerledi. tüm seyahatte kişi başı harcadığımız paranın, 4000 dolar olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim. isviçreye , her açıdan çok benzeyen bir yerdi banff. bunu fiyatlandırmada da görüyordunuz.

kanadalılarla, aramı yeniden düzelten bir gezi oldu. kreşten de gerçekten biraz uzakta kalmam gerekiyordu. döndüğümde 4 gün çalışıp, bu sefer de vermont’a gideceğim. gerçekten güzel bir yaz geçiriyorum. ilk geldiğim yaz gibi bir yaz. belki de pandemi olmasa, hayatım hep böyle olacaktı.

4,5 km, sırt çantası ve botlarla koşmam ise, her düşündüğümde, hayata karşı heyecanlandırıyor beni. kesinlikle, yeniden denemek istediğim, çok zevkli bir performanstı. dağa tırmanmak yerine, koşmak daha mutlu eden bir şey oldu beni. son 2 gündür dağda uyukluyorum ama bu biraz da, burada yapacak çok şey olmamasından kaynaklanıyor. tırmandığımız günden beri internetimiz yok. Herkes merak ediyordur şu an. neyse ki yarın akşam vakitlerinde, şehre iniyoruz…

çocuk kalpli

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.