shut it down.

şu ana kadar yaptığım tek alışveriş, lemax’ten aldığım carousel, oldu. geçtiğimiz hafta, yaşam döngüm, uyku iş, uyku işe olunca, henüz dekor olarak yerleştirmedim bile. döndürüp duruyorum uyumadan önce yani başımda

hazırlıklara, yarın itibarı ile kesinlikle başlıyorum ama. sabah önce walmart’a, sonra home depot’a atacağım kendimi.

13 kasım 2022, kız kardeşimin 36. doğum günü. kutlamak için, doğduğumuz şehre gitmiş ailemle. lakin ne yazık ki, annemin amcası öldü az önce. yarın cenazeye gidecekler. şans ne diyeyim.

haftaya cumartesi, santa parade ile başlıyor mutlu noel günleri. aynı gün, bebeklerimden birinin doğum gününe gideceğim. 5 gün sonrasında, şükran günü annem geliyor. 25’ini de tatil ettiler şükran günü dolayısıyla. sonrasında 3 gün daha çalışıp, 11 gün annemle özel zaman geçireceğim. güzel günler çok yakın…

5 gün içinde, evi mümkün olduğunca temizlemem lazım. annem toz bile görse çıldırır. o kadar ocd delisidir. salı günü 3. odanın yatağının da montajı yapılacak. annem benim yatağımda uyurken, ben bebek yatağımda yatacağım. ayrı bir mutluluk nedeni. bebeklerimden çoğu, gelecek noel süresi boyunca evine. bu dekor olayını bir an önce halletmem gerek. değişik bir şeyler yapmak istiyorum. şu ana kadar konsantre olamadım ama zaman doluyor.

zaten, zaman nasıl geçiyor. cuma günü aracıma baktığımda, sihirli rakamlarıma ulaşmıştım…

aracı 13.000 milde aldığım için, o günleri ve arada geçen zamanı ve yaşanılanları düşündüm direksiyona bakınca. gece gördüğüm rüya ise ilginçti. bloğu kapat diye 10 kere söyledi, ben kalbinde uyurken. onu duydum.

bloğu kapatır mıyım, bilmiyorum. 2023, yeni bir başlangıç benim için. adımın bile değiştiği 1 yıl ama burası da ilk profesyonel işim. karar vermekte zorlanıyorum. kitap basıldığı an kapanacaktı. kitapla ilgili tüm çalışmalarımı, son umudumu da kaybettiğim için sildim. mutlu bir hikaye olmayacaktı ve ben bunu istemedim. o yüzden sildim. belki de, o yüzden blog hala en iyisidir.

yazacak bir yerim, her zaman olmalı benim…

becca’larla cumartesi akşamları dışarı çıkışlarımız gün itibarı ile yeniden başladı. her sene soğuğu bekliyoruz. sanırım daha anlamlı oluyor, kışın dışarı çıkmak. hala galatasaray maçı izliyor muyum diye kontrol ediyor. geçen hafta maç sırasında dışarı çıkardı. bu hafta da aradı ama ben mışıl mışıl uyuyordum.

skorlar dışında takip etmiyorum. iki haftadır, güzel maçları hep kaçırıyorum. 7 tane atmışız, rte’nin takımına…

bunu izleyememek kötü oldu.

cumartesi günlerim, bir çeşit uyku günü oldu. şu an da bile, hala uyumamış gibi bir halim var. sanırım cumartesi günleri 24 saat uyumalıyım.

çocuk kalpli

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.