snow.

yaşadıklarımı hazmedemeyip, bir önceki gece nöbet geçirdim. eşim, sabah alarmına cevap vermeyince ben, odama koştu ve kusmuk içinde buldu yine beni. hemen hastaneye koştuk. birkaç saat orada kaldım. sonra eve gelip yattım. 

henüz düne dair bir şey konuşmamıştık. evde yatarken, direktör yardımcısı geldi, cps ile beraber. benimle konuşmak istediklerini söylemişler kapıda. eşim kötü durumda olduğumu, uyandırmayacağımı söylemiş. onlar da, pazartesi konuşuruz dinlensin demişler. olay hakkında bazı detaylara ihtiyaçları varmış.

eşim, öğlen uyandırdı beni. sen dayak mı yedin bir de diye hem kızdı hem ağladı. evet hırpalandım biraz ama soğuk algınlığımda vardı, bebekleri korudum, ne yapsaydım kaçsa mıydım, dedim.

dinlen ama bu kreş işini konuşacağız, dedi.

şanslıyım, annem geliyor. zaten tatile giriyorum. tabii kreş kapanmazsa. ailelere mecbur haber verilecekmiş.

klonopin bile durduramadı…

bir kreş işi, ne kadar komplike olabilir. ilk bunu düşünmüştüm işe başladığımda. kapıdan içeri girdiğimde, çocuklarla çalışan insanlar, asla kötü olamaz demiştim. oyuncak bir evin odaları gibiydik. her odada da sevimli birçok çocuk vardı.

arkadaşlarım mesaj atıyor. olaydan önce esrar içmiş, diye. bu lanet şeyin, yasal olduğuna hala inanamıyorum. psikolojik sıkıntıları da varmış. şikayetçi olacak mısın dediler, bu olayı en kısa zamanda unutmak, onu bir daha görmemek istiyorum, dedim. şikayetçi olsam da, olmasam da ceza alacak zaten. maddy az kalsın ölüyordu.

erken uyandım. dışarısı bembeyaz. şubat karı yağdı, kasım ayında. süslere başlamamıştım, ona üzülüyorum. erir mi bu kar, hiçbir fikrim yok. evden çıkamazsın arabayla, öyle bir kar var şu an. yağış da devam ediyor.

çalışma günlerim haftanın 3 günü full, perşembe cuma yarım gün olarak değişecek 2023 yılı ile. eşimle böyle uzlaşabildik akşam. bu olay olmasa, asla isteyemezdim, yönetimden böyle bir şey ama isteyeceğim.

bugün de yataktan çıkmayıp, yarın elliot’ın doğum günü için enerji toplamaya çalışacağım. yarın, bir de santa parade var. ona katılamam herhalde. gücüm yok. tüm kaslarım ağrıyor.

klonopin kullanırken asla geçirmem sanıyordum ama olayın şiddetine göre değişiyormuş.

uzun uykulara yatıyorum şimdi,

hem bu dünyada hem de diğerinde…

tek tesellim, şükran gününde annem geliyor.

yine de, onun ve noel’in öncesi böyle bir olay, gerçekten can sıktı.

çocuk kalpli

2 Comments Kendi yorumunu ekle

  1. Ersoy Selki dedi ki:

    Geçmiş olsun.

    Beğen

    1. Teşekkür ederim, hayat işte, her şey mümkün.

      Beğen

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.