long weekend.

bu iki sevimli, son süslerimi de ekledikten sonra, ağacım, sonunda hazır hale geldi. bu yıl, farkettim ki, noeli güzel yapan şey, her şeyi, aralıktan 1 gün önce hazır edip, diğer zamanlarda tadını çıkarmak değil. ay içerisindeyken, tadını çıkarak, yavaş yavaş yapmak tüm hazırlıkları. tatilde olmak da, böyle hissetmeme neden olmuş olabilir. huzur içinde çok uyuduğum, çok dinlendiğim bir zaman oldu. her şeyi o huzurla yaptım.

ağacım bu yıl, sıcak beyaz ışıklı ve daha çok kurdelalı.

çok renkliye göre, çok daha basit oldu. aynı renkte ışıklar bir yerde toplanıyor, sürekli ışıklarla oynayarak geçiyordu zaman. videoda küçük görünüyor ağaç bir de. en büyük ağaçlarımdan biri. şişman değil sadece.

bol bol dinlenerek, annemle gezip, alışveriş yaparak geçiyor zamanım. bugün, sadece doktorumu görüp geldik. annem de doktorla, ipad yardımı ile, bir tercüman aracılığı ile konuştu. doktor, büyük bir travma yaşadığımı ve başka türlü geçmesinin, mümkün olmadığını anlattı anneme. istemiyor klonopin’i. travmayı sordu. genel olarak tüm yorgunluk sendromlarının, bir olayda patlaması diye sakladı. yaza kadar böyle devam edeceğini kabul etti annem. yazın gelince, bir taneye bile izin vermeyeceğim ama diye ekledi.

ilaç altındayken bile, hala isyan ettiriyor bazen o yorgunluk sendromları. bilmeden, yıllarca gözünün önünde uğraşmak ve sonucunun, hiç beklenmedik bir gece ile bitmesi.

kolay değil.

neyse ki, bu noel kimseyi beklemiyorum…

aslında beklediklerim var. cumartesi günü, sağolsun vatandaşlık partime, sevdiğim bebekler gelecek. en çok da simon adam gelecek! jamie o gün gelecek mi veya sonrasında noel için evime gelecek mi bilmiyorum bush brotherslarla ama önemli olan, lucas’ın hediyesine kavuşması benim için. en büyük anlamı bu. blake’e ayıcık almıştım. lucas, tavşan seviyor. kardeşler arasında ayrım yapmak istemedim.

sanki anneleriymiş gibi ama değilim…

annem, kreşten ayrılmamı doğru bulmuyor. bebekleri seviyorsun, seni sevenler de var, yaza kadar devam et, diyor. ben de harika bir iş teklifi aldım, insani yardıma dönme amaçlı ama yarıda kesip, tatile gitmek, zaten olmaz. kreşte kalmak, şu an en mantıklısı.

jamie ile dün gece, rüyamda konuştuk. ne kadar bilinçaltı ne kadar astral veya geleceğe ait bir konuşma bilmiyorum ama ah bir bilsen, nelerle uğraştığımı, nasıl dolu olduğumu çocuk kalpli, ne olur kızma, diyordu.

pazartesi bunu nasıl olsa konuşacağız. şu an hala annemle, 3 günüm var eğlenmem gereken.

long weekend sayıyorum.

çocuk kalpli

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.