yılın ilk günü ve ben.

tüm gün, noel ağacımın yanında uyudum. bunca yıl, nasıl aklıma gelmemiş, anlayamadım. bu yılın, ilk küçük mutluluğunu yaşadım böylece.

gücüm yok hiçbir şeye ama yarın olmasını ümit ediyorum. simon adama gidip, onunla oynamam lazım. sonra yine gelir, yine aynı yerde uyurum.

ilginç yeni yıl mesajları aldım. birisi bana birkaç hafta önce vuran sam’di. ne olur beni affet, babam annem yok benim, erkek arkadaşım da terketti, anneannemin bodrum katında yaşıyorum, hapse de girebilirim, dava açıldı, dedi.

affetmek benim için kolaydır. çünkü ne tanrıyım, ne de öyle komplekslerim var ama salı günü, maddy’den gelecek mesajı çok merak ediyorum. ona içimden cevaplar bile yazdım şimdiden.

kurumdan ayrıldığım için öyle mutluyum ki, artık bir parçası olmadığım için seviniyorum. sezonluk olarak da dönmeyeceğim. böyle rezil bir kurumun, bir parçası olmanın hiçbir anlamı yok.

yetiştirdiğim 24-30 civarındaki bebek ve çocukların, en sevimli hallerini gördüğüm için mutluyum.

ufak da bir sosyal çevrem oldu.

şimdi başka bir yerde, başka maceralar bekliyor beni. şubat ortası gibi, yarı zamanlı bir şey bulmayı ümit ediyorum.

çocuk kalpli

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.