putting heart.

olanlar olmuş, kıyametler kopmuştu kreşte. kimse bana bir şey söylememişti ama child protection service, okula gelmişti. ilk akla ben gelmiştim konu maddy olunca. bu umrumda bile değildi. benim için önemli olan çocuklarımdı. zaten kendime yakışmayan, toksik bir yerde çalışıyordum. aslında henüz kimse bir şey söylememişti. kreş hesabıma giremeyince her şeyi anladım. sistemden atılmıştım. facebook grubundan da. anlamı sezonluk olarak dönemeyecek olmamdı. çok güzel ayrılmıştım oysa ki. ayın 2’sinde ashley işine dönmüş, ilk iş beni kovmuştu kendince. az önce indeed’a baktım. kreşimiz direktör arıyordu acil olarak. yani ashley de kovulmuştu. maddy sınıfından alınmıştı muhtemelen. soruşturma bitene kadar aklatılmaya çalışılacaktı.

kurum bunu yapmak zorundaydı çünkü kısa zaman önce, 2 tane toddler zarar görmüş ve cps aranmıştı. kreş kapanabilirdi. bu istediğim bir şey değildi ama zaten kapanmıyordu kolay kolay. hakkında soruşturma açılan, temize çıkarıldıktan sonra kibarca kovuluyordu.

bunlar umrumda bile değil şu an. toksik bir yerden kurtuldum ama bebeklerden ve çocuklardan ayrılınca, çok kötü hastalandım. zatürreye ya döndüm ya da dönmek üzereydim. çocuk ne demekmiş meğer. annelik ne demekmiş. bunun acısı yanında, her şey yalanmış.

hayatımda, her şeye kalbini koyan ben, en çok onlara kaptırmışım kendimi…

bu sefer maddy’i savunmamıştım, belki de hayatını mahvetmiştim ama umrumda değildi. kendi gibi mutsuz ve kötü insanlar yetiştirecekti. buna engel oldum sadece.

geceleri yatağımda, gündüzleri ise noel ağacımın yanında uyuyorum. noel ağacım ölmeye başladı. altındaki suyu çekmeye son verdiği an, hayatını kaybediyor demektir. iğnelerini de hafiften dökmeye başladı.

hala noel benim için. olabildiğince, evimde tutacağım üzerindeki tüm süslerle.

pazartesi, üniversiteye geri dönüyorum. biraz heyecanı var. umarım o zamana kadar hepten iyileşmiş olurum. bugün biraz daha iyiyim. ders alarak, kariyerimdeki boşluğu da kapamış oluyorum. yani bir işten çıkıp, arayı boş bırakmıyorum. eylül, ciddi bir işe yeniden başlayışım olur, uzun bir tatilden sonra.

bu araya ihtiyacım var. başka şekilde düzeltemeyeceğim. 40 uçurumdan yuvarlanacağım. üzüntüler, bizi öldürüyor. ayşe, 2 yıl önce öldü. merve daha yeni göğüs kanseri oldu. aynı sıkıntıyı ben de taşıyorum. bir sürü kistim var göğsümde. genellikle içleri iltihaplı değil ama bir tanesi için her yıl ultrasona giriyorum. o tehlikeli. epileptik sıkıntım da var. kusmuğumda boğulabilirim bir herhangi bir gece.

hayatın ne kadar kısa olabileceğini anladım yeniden. üzgünüm, mutsuz olacak yeri kalmadı kalbimin.

hayat kısa.

çocuk kalpli

4 Comments Kendi yorumunu ekle

  1. Alev Abla dedi ki:

    Allah korusun. İyi düşün iyi olsun her şey çocuk kalpli.

    Liked by 1 kişi

    1. Şu an yapamıyorum ama çok normal, çok üzgünüm. Hem eski arkadaşım hem de bebeklerim için.

      Liked by 1 kişi

      1. Alev Abla dedi ki:

        O konularda haklısın ama üzüntü yeni bir üzüntü getirir derler.

        Beğen

      2. Kış ayı hep böyle.

        Liked by 1 kişi

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.