christmas eve.

kuşkusuz en sevdiğim gün. yarın pijamalarımla, kahvaltıdan sonra bakalım nelerim olacak. umarım herkes, oyuncak almıştır. normalde, eşimin ailesinin evinde kalırız bu gece ama ev yeni olduğundan, henüz odalarımız hazır değil. yarın sabah, kahvaltıya gideriz. evden çıkılmıyor zaten. daha çok alışverişe gitmek istiyorum ama aracıma güvenmiyorum. her yer kar buz. sincaplarım zor durumda. herkes yeni yılı…

merry, jolly, joy.

kar fırtınası sebebiyle, 4 günlük noel tatiline attık kendimizi. dışarıda kardan çok, rüzgar var. karlar sürekli oradan oraya uçuyor. bense bol bol uyuyup, bebeklerimden aldığım hediye ve kartlara bakıyorum. salı günü bir bu kadar daha olacaktır. aileler genelde, cuma günü getireceklerdi. kreş kapanınca, salıya sarktı ama bu aldıklarım bile bana sonsuza kadar yeter. tek üzüldüğüm…

2012

mayalar, 2012 yılında, kıyamet kopacağını söylemişti. büyük bir yıkım düşünüyorduk, akla ilk o geliyordu. ya anlamı duygusal bir yıkımsa bazı kişiler için. ben hiç sevilmedim ondan sonraki 10 yıl içinde. bir daha asla, sana ihtiyacım var, seni seviyorum, demedi o 3 kişi. başkalarının gözlerinde, 1-2 günlük heyecanlar yaşayıp durdum. benim için, kıyamet koptu 2012 yılında….

istanbul, beni bırak.

oğluşum lucas’ın, bunny’sini aldı bugün wesley. gözlerimde, sen umrumda bile değilsin, bu onlar için ifadesi parlıyordu verirken. hediye benden değil, santa’dan diye yazılmıştı. lucas bilmeyecekti bile benim verdiğimi. işte ben çocuklarını böyle sevdim. onunla başlayan maceram da onunla sona eriyordu. ayın 30’unda, son kez müzik açıp, blake ile değil, lucas ile dans edeceğim. bana ilk…

white christmas.

en beyaz noel, kesinlikle bu olacak. 2 gündür aralıksız yağdı, birkaç gün ara verdikten sonra, daha da çok yağacak. heyecanlıyız, bekliyoruz… çılgın bir alışveriş haftası. bu yandan biraz şanslıyım ben, aileler hediye kartları getirdiği için. şu an sadece bush brothers’ların hediyeleri hazır. yarın, geçen hafta sinsiliğinde kaybolduğum mavi gözler, bu sefer benim gözlerimde, o bıkmışlığı…

snowing.

her yerde kar var, kalbim serin bu gecelik, kar yağıyor dışarıda. yıllardan sonra, en beyaz noel olacağı konusunda uyarıyor birimler. tüm hafta yağacak. bunu severim. noelin en güzel yanı, bu beyaz örtüsü. tüm gün uyudum. zaten hafta içi böyle planlıyordum. annemin gidişi, hasta hasta yatışım derken, bugünün hayali ile avutmuştum kendimi. belki yarın tadını çıkarırım….

doves.

hayatın ne kadar kısa olabileceğini tadıyorum, yine bu sabah. ilk arkadaşımın, göğüs kanseri olduğunu ve yarın ameliyata alınacağını duyuyorum. ben de bu potansiyeli taşıyorum ama hep kontrol altında gidiyor, demek ki onun gitmemiş. bir şeylere nasıl üzüldüyse, sonunda kötü vurmuş onu. yatağımda bir cumartesi geçiyorum. ayrıldığım için, hiç mutsuz değilim. dahası mutluyum bile. büyük stresti….

paddington mode (chicago)

bu hafta işe başladığımda, konfor alanımdan, dışarı çıkmak istemediğimi anladım. özellikle, okulun en sorunlu sınıfına verilmemle, o gün bile dönebilirdim evime. sınıfın 3 yıllık öğretmeni, sırf o çocuklarla çalışmamak için, başka bir sınıf aldı. yaşadığım şeylerden sonra, bir de, tatilden sonra kendi sınıfıma dönememem, o sınıfa verilmem, tüm motivasyonumu kırdı. salı günü uyandığımda, aklımda tek…

every adventure comes to an end.

bugün işe giderken, çok gergindim çünkü biliyordum iki haftalık sürede, arkadamdan bir sürü şey döneceğini ve kendimi, sınıfıma dönememiş olarak bulacağımı. bana twos sınıfını verdiler. twos sınıfının lideri, geçen hafta ayrılmış. sınıfa da en son kendi başıma girdiğimde, lucas 2 yaşındaydı. sudan çıkmış balığa döndüm. çocuklar sürekli oyuncaklar fırlatıp, masaların üzerine çıktılar. şu ana kadar…

us citizenship party.

dün, tanıdığım insanları görecek olsam bile, çok heyecanlandım nedense. alkol almama ise, bu sefer annem izin vermedi. birkaç gündür iyi hadi iç 1 tane gözümün önünde diyordu ama önceki akşam, beni ağlattığını görünce, alkol olayı yine sonsuza kadar rafa kalktı. gelecekteki evimde, veriyorduk partiyi bu sefer. bilmiyorum, içi boş hissettiriyor. umarım en az 20 yıl…

nothing to do.

blog yazmak çok sevdiğim bir şey. 2023 yılı sonunda ise, kesinlikle veda edip, başka bir blog açacağım. şu an kurumsal bloğa geçmiş durumdayım. dolu dolu yazmak ve videolamak istiyorum, arşive kaldırmadan önce. yani şu an, bloğu kapatma gibi bir durum, söz konusu bile olamaz. 2022 yılının başından beri, bir hikayemiz zaten yok üzümlü kek ile,…

little.

sanırım, kendi yatağıma dönemeyeceğim annem gittikten sonra. öyle huzurlu uzun uykulara atıyorum ki kendimi burada. alışkanlık yaptı. bugün dış süslemeleri yapacağız, eşimin babasıyla. annem de yardım edecek. dışarıda da beyaz ışık kullanacağım. camlarımda ise, bu ayıcıklı wreath’ler var. ayıları, geçen seneki süslere diktim. geri kalan zamanda ise, yarın vereceğimiz partinin hazırlıkları ile geçecek. benim için…

long weekend.

bu iki sevimli, son süslerimi de ekledikten sonra, ağacım, sonunda hazır hale geldi. bu yıl, farkettim ki, noeli güzel yapan şey, her şeyi, aralıktan 1 gün önce hazır edip, diğer zamanlarda tadını çıkarmak değil. ay içerisindeyken, tadını çıkarak, yavaş yavaş yapmak tüm hazırlıkları. tatilde olmak da, böyle hissetmeme neden olmuş olabilir. huzur içinde çok uyuduğum,…

frankenmuth, 2022.

michigan’da, noelin kalbi, frankenmuth şehridir. hem noelin kalbi olduğu için, hem de evimden tam 131 mil uzakta olduğu için bu yer, benim için çok özeldir. annemle oraya gitmek çok mutlu etti beni ve bu, kendi başıma ABD’de yaptığım en uzun araba yolculuğu. hayatımda değişen şeyler olsun istiyordum, bu zinciri de kırmam gerekiyordu. her yere velimle…

hemnes.

bugün de, bu yatağın üzerinde uyuyarak, iyileşip, yarın oyuncak arabamla, oyuncak bir şehire götürmek istiyorum annemi. yarın, alman noel şehri, frankenmuth’a gitmeliyiz. zamanla, oda mavi beyaz çizgili duvar kağıdı olacak. bu oda mavi bir oda. yeni nevresim temam da, noel. sanırım annem gittikten sonra da bir süre daha bu yatakta uyuyacağım. huzur veriyor. bebek yatağı…

sewing.

tüm gün odamda yatsam da, annemle çıktığım ufacık urgent care çıkışında, yine eczaneden bir şeyler topladık. ilki bu tilki oldu. içine en sevdiğim çikolatalarımı dolduracağım. şu an içinde, sadece sıcak çikolata var. christmas village house’larım ise hazır. evet bu yıl biraz abarttım ama black friday’de, hepsi yarı fiyat olunca, tüm rafları doldurdum kalan zamanımda da,…

end credits.

sen onca gün, annenle geçireceğin tatili bekle. ilk sabahına hasta uyan. yine bir şey kaptım okuldan. umarım covid değildir. yarından itibaren evi ve ağacı süslemeye başlamak istiyorum. umarım yarın daha iyi uyanırım. şimdilik, kapının önünde sadece bu var: bugün gelen, 2 haftalık schedule, canımı sıktı. adım kaç haftadır, alt kısımda floater olarak geçiyor. kavgaya karışanları,…

holland santa parade.

grand rapids’teki geçiti, hasta olduğum için kaçırmıştım ama holland şehrimizde, çok daha güzelindeydim bu akşam. annem de yanımdaydı, hem de akşam yağmurunda, çok daha güzel oldu ortam. holland şehrini başka seviyorum zaten. michigan genel olarak hollandalı göçmenler tarafından kurulmuştur ama gelenekleri en iyi bu şehir yaşatır. işten çıkar çıkmaz, annemi de kapıp, geldim görmek için….

this bunny belongs to lucas.

noel hazırlıkları olarak, ilk christmas villagelerimi ve bush brothers’ların hediyelerini hazırladım. bu oğluşum lucas’ın tavşanı. tavşanları çok seviyor. bu sene uslu durursan, kimseyi ısırmazsan, santa sana tavşan getirecekmiş, dedim. ısırmayı bıraktı ama tükürmeye başladı. yine de sözünü tutmuş sayılır çünkü ısırdığı yerler kanayıp, morarıyordu. işte banisi… kardeşi ile ikisini de teddy bear yapacağım aslında. gerçek…

sounds like christmas.

sonunda ben de, yatağına yatırdığım bebeklerim gibi hissediyorum. annem başımda, bebek beşiğine benzeyen yatağıma yatırıyor beni. geldiği gibi şikago sokaklarında gezdirdi. öyle bir enerji getirdi ki… dün ise black friday ve noel ağacı kesme telaşı vardı. annem büyük bir alışveriş motivasyonu ile gelmişti. akşam 9’a kadar alışveriş yaptık. o da haklı ama. türkiye’de en az…

happy thanksgiving.

sadece 3 iş günü olmasına rağmen, hayatımın en uzun haftasıydı. kafamda öyle çok kurdum ki, kurumdan ayrılmayı, sonra her bebek gülüşünde vazgeçtim. yaşananlar kabul edilebilir boyutta değil. böyle bir rezalet için, yönetimi de suçluyorum. sırf yerine insan yok diye, soruşturma bitene kadar beklettiler o manyağı. sonuç dram. çalıştığım yer, kesinlikle standartlarımın yakınında bir yer bile…

candy store.

öyle kar yağıyordu ki, arabayla sokağa çıkmak delilikti ama oğluşlarımdan biri olan elliot’un doğum günü için, bunu yapmam gerekliydi. onu çok özlemiştim, başka bir center’a geçtiğinden beri onu göremiyordum. nasıl bir karda araç kullandım. bana sorun. hepsini yiyemedi ama her yere döktü. temizledik. ailelerle bir aradaydık. hepsi birbirinin arkadaşı zaten. insanlar destek oldular ve moral…

snow.

yaşadıklarımı hazmedemeyip, bir önceki gece nöbet geçirdim. eşim, sabah alarmına cevap vermeyince ben, odama koştu ve kusmuk içinde buldu yine beni. hemen hastaneye koştuk. birkaç saat orada kaldım. sonra eve gelip yattım.  henüz düne dair bir şey konuşmamıştık. evde yatarken, direktör yardımcısı geldi, cps ile beraber. benimle konuşmak istediklerini söylemişler kapıda. eşim kötü durumda olduğumu,…

another nightmare before christmas.

ilk karda hasta oldum. şu an sürünerek çalışıyorum. sabah başağrısı ile erkenden uyandım. uykumu hiç alamadım. sabaha kadar da kabus gördüm. tüm kabuslarımı sırasıyla gördüm. neyse ki betty var… bu küçücük şey, öyle yaramaz bir bebek ki… her zaman rafların üzerine çıkıp, karşı odadaki abisine bakmak istiyor. kaleci gibi 2 kere atlatıp düşürken tuttum. 1…

kocaman adam.

zor bir haftasonundan sonra, pazartesi sabahına mutlu başladım bu adamla. güvenlikleri için, günde birkaç saat yine toddlerlarla zaman geçiriyorum. öyle bir rol verildi, soruşturma altında olduğumuz için. blake’i yine bol bol görüyorum. gülüşlerini yediğim. kocaman adam oldu kocaman… haftasonu çok ağladım. cumartesi günü, zaten tüm gün uyumuştum. pazar öyle olsun istemedim ama türkiye’den gelen haberler…

shut it down.

şu ana kadar yaptığım tek alışveriş, lemax’ten aldığım carousel, oldu. geçtiğimiz hafta, yaşam döngüm, uyku iş, uyku işe olunca, henüz dekor olarak yerleştirmedim bile. döndürüp duruyorum uyumadan önce yani başımda hazırlıklara, yarın itibarı ile kesinlikle başlıyorum ama. sabah önce walmart’a, sonra home depot’a atacağım kendimi. 13 kasım 2022, kız kardeşimin 36. doğum günü. kutlamak için,…

paddington.

kasım’a harika başlasam da, devamı pek öyle gitmiyor. işyerindeki gerizekalılarla, nereye kadar çalışacağım belli değil. bir tek karissa var şu an beni orada tutan, bir de bebekler ve çocuklar. yerel direktörümüzün de hatrı var. olaylar netleşiyor. tahmin ettiğim gibi şikayet eden maddy çıkmadı, kurumdan ayrılan ve öç almak isteyen biri çıktı ama ne, maddy, şikayet…

first ballot.

abd’de ilk oy pusulamı aldım bugün. değişik bir duygu daha yaşadım. becca ile gittik. sonrasında, en sevdiğimiz kitapçılardan birinde kahve içmeye gittik. yaşadıklarımı biliyordu kaç günden beri. dün gece anlattıklarımdan sonra, acil kodla çağırdı beni. noel süsleri ve değişik çikolatalar gelmişti. onlara baktık ilk. sonra eve getirip yatırdı beni. başımda dua etti. sakin kalmak adına,…

kalbim kanayacak.

bu aralar hep kabus görüyorum ama birkaç gün önce, hayatımın en büyük sürüngenini gördüm. her zaman görürdüm ama bu büyüktü ve beni ısırdı. bu dini bir rüyadır. uyarıdır. düşmanların var, sana bir şey olacak, kötü niyetli biri, arkandan bir şey yapacak, dikkat et, demektir. birkaç hafta önce, eski asistanım, sam beni şikayet etmişti. sadece, kendi…

to the full.

kreşi sevmemin, bir nedeni daha var aslında. insan görüyorum ve bu insanlarla sıcacık ilişkilerim var. tabii ki, çalışma arkadaşlarımdan bahsetmiyorum. bebekler, çocuklar ve aileleri. tek tek kutlamaya geldiler beni. öyle mutlu olmuşlar ki. özellikle biri öyle bir sarıldı ki, ben bu kadar sevinmedim, buna ne oluyor diye güldüm. çevrem genişledi kreş sayesinde. gerçekten güzel bir…

usa citizen.

evrende, iki rakam, bir kişi için, kendini kaç kere tekrar edebilir. 31 ekim 2022, saat 10.30 ve ben, kaderimi yazan rakamlarla birlikte, artık birleşik devletler vatandaşıyım. sertifikadaki mug shot’ımsı şeyi, parmak izi alırken çekmişlerdi ilk geldiğimde. gerçekten sertifikama gireceğini bilseydim, çok daha iyi bir poz verirdim. ona odaklanılmasın lütfen. hepimiz insanız, hepimizin kötü fotoğrafları var….